Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2012

Έξι πακέτα 25άρια, ελληνικά και ξένα.



1. Lexington, King size σκληρό. Το πρώτο εικοσιπεντάρι πακέτο που ήρθε στην Ελλάδα.



2. Mustang, King Size σκληρό.



3. Caballero, King size σκληρό. Δεν έχω ένδειξη χώρας. Σύμφωνα με τη λίστα πρέπει να είναι από Ελλάδα, αλλά το θεωρώ απίθανο. Αρκετά ταλαιπωρημένο.



4. Golden American, King size σκληρό, από Γαλλία.



5. News ultra lights, King size σκληρό, από Γαλλία. Ταλαιπωρημένο.




6. Winfield extra mild, King size σκληρό, από ΗΠΑ. Λίγο τσαλακωμένο.

20 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Τα 2 πρώτα δεν είχα ιδέα ότι κυκλοφόρησαν αλλά φθηνιάρικα φαίνονται. Τα caballero είναι ολλανδέζικα.

Πέπε είπε...

Το Λέξιγκτον, σχεδιαστικά τουλάχιστον, είναι άλλο ένα μη-Μάλμπορο. Όπως άλλωστε και το Γουΐνφιλντ, ιδίως αν το φουλ-φλέιβορ του (που αυτή τη στιγμή δεν ξέρω αν το έχω) είναι κόκκινο!
Το Μάστανγκ, που έβγαινε και σε 20άρι, νομίζω ότι είναι ελληνικό σήμα, πιθανώς του Κεράνη.

Ανώνυμος είπε...

Η απόλυτες ρέπλικες του Marlboro είναι το Raquel και το Cooper, τα πακέτα είναι σχεδόν ίδια ιδίως του Raquel.

Ανώνυμος είπε...

Της Reynolds ήταν τελικά το Mustang.

Ανώνυμος είπε...

Το Lexington το θυμάμαι το 1986. Ήταν το πρώτο 25άρι αντι-Marlboro, φτιαχνόταν από τον Γεωργιάδη και είχε πολύ καλή γεύση.

Το Mustang ήταν το φθηνό 25άρι και 20άρι που ήταν και εισαγωγής μάλιστα.

Το Winfield ήρθε από την Αυστραλία στην Ελλάδα το 1997-1998 και κάπνιζα το μπλε για μία περίοδο. Ασήμαντο τσιγάρο με καλούτσικη τιμή.

Βασίλης

Πέπε είπε...

Δεν είχα αντιληφθεί ότι το Winfield έχει περάσει και από τα ελληνικά περίπτερα. Έχω κάποια πακέτα αλλά μου τα είχαν φέρει από ταξίδια.

Το Lexington Βασίλη ήταν καθαρά Γεωργιάδης; Ήταν δηλαδή δική του πατέντα, ή κατόπιν αδείας από κάποια ξένη εταιρεία;

Λέξιγκτον είναι όνομα διάφορων πόλεων στις ΗΠΑ. Αν δεν απατώμαι όμως το κατεξοχήν γνωστό Λέξιγκτον είναι γειτονιά του Λονδίνου, έτσι δεν είναι; Άκου κει τον πονηρό τον Έλληνα να βγάλει δικό του τσιγάρο με τέτοιο όνομα!! (Αν φυσικά η απάντηση είναι η πρώτη, αλλιώς ΟΚ)

Ανώνυμος είπε...

1) Το WINFIELD πέρασε από την Ελλάδα το 1997-1998 σε μπλε και κόκκινο 20άρι. Όχι τα πακέτα που έχεις στις φωτο που ανέβασες. Ήταν κλασικά 20άρια πακέτα με μηδενική κίνηση φυσικά παρά τις αρκετές διαφημίσεις στα εκατοντάδες ιλουστρασιόν περιοδικά, τότε που η Ελλάδα νόμιζε ότι έπιασε τον Πάπα από τα....γκούχου γκούχου!!!!

2) Τα LEXINGTON ήταν άλλης εταιρίας και τα κατασκεύαζε για λογαριασμό της ο Γεωργιάδης. Δεν θυμάμαι καθόλου όμως ποιας εταιρίας ήταν. Δεν ήταν δική του έμπνευση. Το LEXINGTON είναι πολύ παλιό Αμερικάνικο σήμα.

Βασίλης

Πέπε είπε...

Για τα Raquel που αναφέρει το Μ. Ρόδο:
Μάλλον είναι η απόλυτη ρέπλικα γενικώς! Εκτός από απομίμηση Μάλμπορο, βρήκα ένα πακέτο που με αρκετά ευφυή τρόπο αντιγράφει το Ρόθμανς (http://cigarettepackcollector.com/pic2/raquel.jpg το δεξί), και μια σειρά σλιμ που δεν είμαι βέβαιος τι θυμίζει, ίσως κάποια σλιμ του Καρέλια (;) (http://img.21food.com/userimages/zyrahs/zyrahs$321173516.jpg).

Ανώνυμος είπε...

...και κάτω από τα slim ειδικά το δεξί πακέτο είναι ίδιο με Benson!!
Ωραίες απομιμήσεις!!!

Βασίλης

Lampros Alexopoulos είπε...

Καταρχάς να αναφέρω οτι τα Raquel ειναι κυπριακά τσιγάρα 100%. Κατασκευάζονται κάπου στη Λάρνακα. Τα 3 slims και το Gold Classic της φωτό κυκλοφορούν και στην Κύπρο, τα άλλα 2 king size είναι μόνο για την αγγλική αγορά. Για τα αλλα δυο θα περηφανευτώ οτι τα εστειλα στον M. Engel. Το δεξι ειδικά, τελεια απομίμηση του Rothmans, κυκλοφορεί και σε άλλους 3 τύπους. Δίνω το λινκ απο το μπλογκ μου για να δειτε ολοκληρη τη σειρα των Raquel
http://gr-cypacks.blogspot.com/p/cypriot-pack-collection.html

Ανώνυμος είπε...

Και το αριστερό πάντως θυμίζει Rothmans Royals.


Ήταν η εποχή που αν δε ήταν ξένων προτύπων δεν πουλούσε.

Ανώνυμος είπε...

Λάμπρο το Pink Elephant είναι σαν το Black Devil;

Πέπε είπε...

Λοιπόν για το Γουΐνφιλντ, πράγματι βλέπω δύο ελληνικές εκδόσεις (κανονικό και λάιτ) στου Λάμπρου. Δεν το γνώριζα. Αλλά στου Λάμπρου βλέπω και διάφορα άλλα που δε γνώριζα: Sovereign, διάφορα Sobranie, Caines...
Εκτός από αυτό που έχω εδώ, έχω άλλο ένα, πάλι από ΗΠΑ, που είναι ταυτόχρονα 25άρι και 100στάρι. Είναι το ογκωδέστερο πακέτο της συλλογής μου, και το φαντάζομαι τόσο άβολο ώστε αμφιβάλλω αν θα είχε επιτυχία...

Ανώνυμος είπε...

Μάλλον δεν έχεις δει κάτι κυλινδρικά τσίγγινα πακέτα.

Lampros Alexopoulos είπε...

Προς το Μαύρο Ρόδο.
Pink Elephant δοκίμασα μόνο μια φορά, όταν πρωτοήρθα στην Κύπρο και τα είδα. Είναι ροζ τσιγάρα, και το χαρτί και το φίλτρο, και φυσικά είναι κατι σαν το Black Devil, άλλωστε κατασκευάζονται από την ίδια εταιρία. Στο ίδιο στύλ (αρωματικά τσιγάρα) είναι και το Vibes που κυκλοφορεί στην Κύπρο, το οποίο κατασκευάζεται από τη Vibes Tobacco Company με έδρα την Ολλανδία.

Πρός Πέπε.
Τα δυο Winfield τα ανακάλυψα εντελώς τυχαία σε ενα περιπτερο κοντά στο σπίτι μου, όταν εμενα Θεσσαλονίκη. Το κόκκινο είχε αναλογίες 13 και 0,9. Το μπλέ 8 και 0,6. Τα υπόλοιπα πακέτα που αναφέρεις κυκλοφόρησαν κάποια εποχή, νομίζω περί το 2001 και ήταν κουλές μάρκες. Υπάρχει ενα John silver, Kingsmen, το Sovereign που ανεφερες και παρομοια τετοια κουλά. Θα κάνω ανασκαφή στις κούτες και θα παραθέσω περισσότερες πληροφορίες για κατασκευαστή, αναλογίες κλπ.

Πέπε είπε...

Το Kingsmen το θεωρώ αρκετά γνωστό. Το John Silver ήταν από αυτά που μου χτύπησαν στο μάτι. Δεν το ήξερα, αλλά ο Τζων Σίλβερ (ακα Λονγκ Τζων Σίλβερ) είναι ιδιαίτερα μυθικό πρόσωπο. Είναι ο κακός ενός κλασικού παιδικού βιβλίου, της Νήσου των Θησαυρών, που είχα διαβάσει δεκάδες φορές μικρός, και έχει εμπνεύσει πολλές και διάφορες αναφορές. Χαρακτηριστικά να αναφέρω τους Long John and the Silver Beatles, δοκιμαστικό όνομα των Μπιτλς κάποτε πριν καταλήξουν στο οριστικό τους.

Ανώνυμος είπε...

Το Kingsmen το θυμάμαι, μαύρο πακέτο με κόκκινο καλλιγραφικό Κ για σήμα, δεν ήταν από τα εμπορικά σήματα.

Lampros Alexopoulos είπε...

Πέπε το Kingsmen το έχω δει μια φορά στη ζωή μου, το αγόρασα, κάπνισα ενα τσιγάρο και κόντεψα να ξεράσω. Τρομερά άθλιο, αλλά η περιπτερού μου είπε οτι είχε φανατικό πελάτη, γι'αυτο και το έφερνε. Για την πορεία του στην Ελλάδα δεν εχω ιδέα, ίσως στο εξωτερικό να είναι γνωστό. Μαύρο Ρόδο, έχω την εντύπωση οτι το πακέτο είναι μπλέ, με το κόκκινο καλλιγραφικό που σωστά αναφέρεις. θα το κοιτάξω όταν βρω λιγο χρόνο. Το John Silver πράγματι παραπέμπει στον πειρατή του Στίβενσον από το νησί των θησαυρών. Μου κίνησε την περιέργεια να ψάξω το πακέτο και να βρω κατασκευαστή. Γενικά, σκεφτόμουν να βάλω στο μπλογκ μου αναλογίες και κατασκευαστές, αλλά αυτό μάλλον θα γίνει σιγά σιγά γιατί πρέπει να ανοίξω τεράστιες κούτες και να τα βγάλω ενα ενα τα πακετα-και η γυναίκα φωνάζει για την ακαταστασία.....Όψομεν.

Ανώνυμος είπε...

Δεν είμαι απόλυτα σίγουρος αν ήταν μαύρο ή μπλε αλλά θυμάμαι και εγώ το απαίσιο χαρμάνι. Κάτι μεταξύ Benson και JPS με τα χημικά του Golden Virginia.

Lampros Alexopoulos είπε...

Καλημέρες σε όλους. Να αναφέρω λίγες πληροφορίες για τα πακέτα που επεσήμανε ο Πέπε. Το Sobranie Classic, με αναλογίες 12-0,9 τα συνάντησα στις αρχές του 2000. Μαζί με αυτά και το Sobranie Lights με αναλογίες 6-0,5. Το Sobranie Pink Slims, με αναλογίες 5-0,5 έχω την εντύπωση οτι κυκλοφορεί ακόμα, αν θυμάμαι καλά κάποιο σχόλιο στο μπλογκ του Πέτρου. Πάντως, κυκλοφορούσε σίγουρα περί το 2004 με 2005. Το κάπνιζε μια γκόμενα που είχα τότε. Το Sovereign είναι αρκετά γνωστό σήμα της Gallagher με αναλογίες 12-0,9. Δεν ξέρω αν υάρχει ακόμα στην αγορά. Το Caines Lights ανήκει στη House of Prince. Οι αναλογίες του είναι 7-0,6. Ποτέ δεν το κάπνισα, αλλά νομίζω οτι κυκλοφόρησε περί το 2000 και αυτό, επειδή θυμαμαι λάνσαρε 10αρι πακέτο για διαφήμηση και έπεσε στα χέρια μου. Το Kingsmen ανήκει στην Park Lane tobacco company, ωστόσο κατασκευάστηκε από τη Reemtsma στο Αμβούργο. Οι αναλογίες του είναι 12-0,9. Το John Silver τέλος είναι της AT Scandinavia, η οποία άλλωστε λάνσαρε και το Blend στην Ελλάδα. Οι αναλογίες του είναι 12-1,0.Να σημειώσω οτι το ελληνικό πακέτο αναφέρει κατασκευάστρια εταιρία την AT Scandinavia, ωστόσο ο Ζίγκσαμ αναφέρει την Svenska Tobaks Aktiebolaget, που το λάνσαρε στη Σουηδία (αρχές του ᾽70) ενώ αργότερα φαίνεται να πέρασε στη Gallaher. Τέλος, υπάρει και ενα Select που κυκλοφορούσε στην Ελλάδα τη δεκαετία του ᾽90. Οι αναλογίες του ήταν 4 & 0,4, προϊόν της ελβετικής F.J. Burrus.