Winston

Τα τσιγάρα Winston φαίνεται ότι σε κάποιες χώρες, εκτός ή αντί για το κλασικό μέγεθος Κινγκ Σάιζ, έβγαιναν και στο λίγο μικρότερο, το απλό μέγεθος τσιγάρου με φίλτρο. Η διαφορά είναι γύρω στο μισό εκατοστό, αλλά προσωπικά της αποδίδω μεγάλη σημασία.

Τα πακέτα μου είναι από 2-3 χώρες. Όπως πάντα, όταν δεν αναφέρω χώρα εννοείται πάντοτε η Ελλάδα.

1. Winston φίλτρο σκληρό, από τα Κανάρια.

2. Το ίδιο, από ΗΠΑ.

3. Winston, King Size σκληρό.

4. Winston, King Size μαλακό, από ΗΠΑ. Η φωτογραφία δεν είναι καλή: το πακέτο αντί για ζελατίνα είναι μέσα σ' ένα αδιαφανές περιτύλιγμα από κάτι σαν πολύ λεπτό (αλλά γερό) αλουμινόχαρτο, με την ίδια εικόνα όπως το καθαυτού πακέτο.

5. Winston,100'ς σκληρό, από Duty Free.

6. Winston King Size, σκληρό πακέτο των 25 από Γαλλία.

7. Winston,100'ς μαλακό, από ΗΠΑ.

8. Winston Lights, King Size σκληρό, από Κανάρια.

9. Winston Lights, King Size μαλακό.

10. Winston Lights, King Size, σκληρό πακέτο των 25, από Γαλλία.

11. Το ίδιο, αλλά σε εντελώς διαφορετικό πακέτο, από Ελλάδα.

12. Winston Super Lights, King Size σκληρό, από Γαλλία.

13. Winston Ultra Lights, King Size σκληρό.

14. Winston Select Lights, King Size σκληρό, από ΗΠΑ. Κι αυτό το πακέτο έχει αδιαφανές περιτύλιγμα, αυτή τη φορά με δική του εικόνα. Εμπρός και πίσω όψη του πακέτου ντυμένου, και εμπρός όψη του πακέτου γυμνού μαζί με το περιτύλιγμα σκέτο. Η πίσω όψη του ίδιου του πακέτου είναι σαν την εμπρός.

BF (Biofilter)

1. BF, King size σκληρό.
2. BF Lights, King size σκληρό.
3. BF Super lights, King size σκληρό.
4. BF Ultra One, King size σκληρό.

5. BF Lights, King size μαλακό.
6. BF Lights, King size σκληρό από τα Duty Free (πίσω όψη).
7. BF Super lights, King size σκληρό (πίσω όψη).

Τα BF είναι τσιγάρα της ΣΕΚΑΠ. Κυκλοφορούν και σήμερα, σε άλλα πακέτα και σε μία παραπάνω εκδοχή, κάποιου ενδιάμεσου βάρους. Τα σημερινά πακέτα, με φόντο άσπρο αντί για μπλε, πρέπει να ξεκίνησαν μεταξύ 2001 και 2002, κρίνοντας από τον Zigsam (βλ. Σχετικές Ιστοσελίδες στη δεξιά στήλη). Τα παλιά πακέτα είναι αυτά που εικονίζονται εδώ, συν δύο ακόμη: το Ultra, διαφορετικό από το Ultra One, και το κανονικό (βαρύ) μαλακό, που δεν τα έχω. Τα Super lights, Ultra και Ultra One δεν πρέπει να βγήκαν ποτέ σε μαλακό. 

Κάποτε είχε κυκλοφορήσει και το παρακάτω ιδιόρρυθμο πακέτο, μάλλον για συλλεκτικούς λόγους. Δεν το έχω, ούτε το ήξερα πριν το δω στη cigarettespedia.

State Express

555 State Express, King size σκληρό

Αυτό το αγγλικό τσιγάρο, που δεν κυκλοφορεί πια στην Ελλάδα, έχει ένα από τα κομψότερα πακέτα που γνωρίζω. Είναι πολύ παλιά μάρκα, και έχει βγάλει πολλών λογιών πακέτα (λάιτς, κοντύτερα, μακρύτερα κλπ.), όλα εξίσου κομψά. Αυτό όμως ήταν το μόνο που είχε κυκλοφορήσει εδώ.

State Express 333, κοντό άφιλτρο, μεταλλική κασετίνα των 50 τσιγάρων.

Παλιότερα η ίδια εταιρεία, η Ardath, έβγαζε επίσης τα State Express 333, καθώς και τα State Express 777 και τα State Express ΑΑ. Τα δύο τελευταία δεν τα έχω δει παρά μόνο στο ίντερνετ.

Santé

Το θρυλικότερο ελληνικό πακέτο που κυκλοφορεί σήμερα. Εξίσου κλασικό με του Άσσου και του Καρέλια, αλλά πιο συζητημένο σε πεζό και  έμμετρο λόγο και στην Τέχνη. Εξίσου συζητημένο σε πεζό και  έμμετρο λόγο και στην Τέχνη με το Κάμελ και το Ζιτάν, αλλά ελληνικό. Εξίσου συζητημένο σε πεζό και  έμμετρο λόγο στην Τέχνη και εξίσου ελληνικό με το Ελλάς Σπέσιαλ, αλλά το Σαντέ υπάρχει ακόμα.

Santé, άφιλτρο κοντό, κασετίνα.

Ένα λίγο παλιότερο πακέτο, με την προειδοποίηση κάπου στο πλάι ή πίσω, και με στρογγυλεμένες τις ακμές τις κασετίνας, κι ένα λίγο μεταγενέστερο, με εμφανή προειδοποίηση και ορθογώνιες ακμές. Και τα δύο από τους Αφούς Κωνσταντίνου που έβγαζαν το ιστορικό αυτό τσιγάρο πριν κλείσουν και πουλήσουν το σήμα στον Παπαστράτο.

Αναδημοσίευση της φωτογραφίας από αυτή την ανάρτηση.

Santé, King size μαλακό.

 Santé Special Lights, King size σκληρό.

 Santé [άσπρο], King size σκληρό.

Το ίδιο σε κασετίνα.

Τα δύο άσπρα Σαντέ αποτελούν σχετικά σπάνια, για την εποχή, περίπτωση σήματος που δεν είχε κάποια σαφή εμπορική ονομασία που να τα ξεχωρίζει από τα αδελφάκια τους. Ήταν Σαντέ με φίλτρο, Κινγκ Σάιζ, όπως ακριβώς και το κόκκινο μαλακό, αλλά ήταν άλλα τσιγάρα. Η λέξη «υπερπολυτελείας» δε μετράει, είναι μια πρόσθετη «πληροφορία» στο πακέτο κι όχι μέρος της εμπορικής ονομασίας -άλλωστε και το κλασικό Σαντέ κόκκινο άφιλτρο κασετίνα ήταν «σπέσιαλ υπερπολυτελείας», το γράφει στα χείλη του πακέτου.

Επίσης η άσπρη κασετίνα ήταν η μοναδική κασετίνα με Κινγκ σάιζ τσιγάρο τότε: όλες οι άλλες είχαν τσιγάρα απλώς με φίλτρο, δηλαδή περίπου ένα εκατοστό μικρότερα. Ή άφιλτρα βέβαια, που ήταν (όπως και σήμερα) πλακέ, οπότε και τα πακέτα ήταν λίγο φαρδύτερα από εκείνα των κασετινών με φίλτρο.

Santé [κόκκινο], King size κασετίνα.

Μεταγενέστερο πακέτο, του Παπαστράτου. Θεωρητικά ισχύει η ίδια παρατήρηση: είναι πάλι Σαντέ, πάλι Κινγκ σάιζ, πάλι κασετίνα, και πάλι χωρίς άλλο προσδιορισμό τύπου Λάιτς ή Ιντερνάσιοναλ, οπότε ξεχωρίζει από το άσπρο μόνο αν πεις το χρώμα. Αλλά δε συνυπήρξε ποτέ με το άσπρο.

Αναδημοσίευση της φωτογραφίας από αυτή την ανάρτηση.

Σήμερα τα Santé (γαλλ. = υγεία!!) έχουν μετονομαστεί σε Zante, που δε σημαίνει τίποτε, εκτός αν το διαβάσουμε Τζάντε, που είναι το ιταλικό όνομα της Ζακύνθου. Υπάρχουν πιστοί καπνιστές της μάρκας που δεν έχουν παρατηρήσει ακόμη την αλλαγή, και ασφαλώς πάρα πολλοί άλλοι που την έχουν παρατηρήσει αλλά την αγνοούν και εξακολουθούν να λένε Σαντέ (όπως λέμε Πατησίων κλπ.). 

Από όλα τα παραπάνω σήματα, εξακολουθούν να βγαίνουν μόνο οι δύο κόκκινες κασετίνες (σκέτο και φίλτρο).

Σύμφωνα, για άλλη μια φορά, με το μνημονικό αρχείο του Βασίλη (βλ. Τσιγάρων Κριτικές -  ανάρτηση Σαντέ, σχόλια Αυγούστου 2012), νομίζω ότι αυτά είναι όλα τα πακέτα Σαντέ που κυκλοφόρησαν ποτέ, εξαιρέσει κάποιων που ήταν μικροπαραλλαγές των ίδιων πακέτων. Νομίζω δε ότι συνολικά η οικογένεια σημάτων Σαντέ πρέπει να ήταν τα μόνα τσιγάρα που έβγαλαν οι Αφοί Κωνσταντίνου.

Γεωργιάδης

Καλή χρονιά!

Αυτή η ανάρτηση αφορά πακέτα από τα τσιγάρα που έβγαζε η εταιρεία Κ.Θ. Γεωργιάδη. Το βασικό της προϊόν ήταν βέβαια η σειρά «22», για την οποία υπάρχει ξεχωριστή ανάρτηση. Ο Γεωργιάδης έβγαζε επίσης αρκετά από τα σήματα της σειράς Ρόθμανς, κατόπιν αδείας από την αγγλική Rothmans of Pall Mall -εκτός από μερικά που εισήγοντο κατευθείαν από Αγγλία όπως ήταν. 

Σήμερα τα Ρόθμανς είναι όλα εισαγόμενα και κατασκευάζονται από την British American Tobacco, τα τσιγάρα που παρουσιάζω εδώ έχουν καταργηθεί, και ο Γεωργιάδης συνεχίζει αποκλειστικά με τα 22άρια. Με μία μάρκα που καπνίζουν λίγοι μεσήλικες και ηλικιωμένοι (22 King size) και ελάχιστοι μερακλήδες, νοσταλγοί, και περιστασιακοί πελάτες, και άλλες 3-4 που δεν καπνίζει σχεδόν κανείς (τα υπόλοιπα 22άρια), αλλά με χαρμάνια και αρώματα του παρελθόντος που δε βρίσκονται πλέον σε κανένα άλλο τσιγάρο της ελληνικής αγοράς, η εταιρεία Γεωργιάδη είναι σαν το χωριό του Αστερίξ μέσα στο τοπίο των καπνοβιομηχανιών. (Διευκρινίζω για όποιον δεν το ξέρει ότι από ελληνικές εταιρείες, εκτός από τον Γεωργιάδη υπάρχουν μόνο η Καρέλια και η ΣΕΚΑΠ: ο Κεράνης έχει κλείσει, οι Αφοί Κωνσταντίνου επίσης, τον Παπαστράτο τον εξαγόρασε η Philip Morris. Όσο για ξένες εταιρείες, όλα ανεξαιρέτως τα εισαγόμενα τσιγάρα του ελληνικού εμπορίου προέρχονται από τρεις ή τέσσερις γιγαντιαίες πολυεθνικές, ενώ από ξένα μη εισαγόμενα υπάρχουν μόνο μερικά που και πάλι τα βγάζει η  Philip Morris αλλά παρασκευάζονται εγχωρίως διά χειρός Παπαστράτου.)

Elle, King size σκληρό.

John Rolfe, King size σκληρό.

Lexington King size, σκληρό πακέτο των 25.

Way, King size σκληρό.

Από τα παραπάνω, το Τζων Ρολφ ήταν ξένο σήμα που στην Ελλάδα κατασκευαζόταν κατόπιν αδείας από τον Γεωργιάδη, ενώ τα άλλα τρία ήταν καθαρά δικά του σήματα. Το Λέξιγκτον, με το πακέτο σχεδιασμένο σαν μαϊμού Μάλμπορο, ήταν το πρώτο ελληνικό 25άρι που βγήκε. Το συγκεκριμένο πακέτο (το ίδιο που έχω αναρτήσει κι εκεί) είναι αρκετά παλιό, νομίζω ότι είναι και χωρίς προειδοποίηση υγείας. Το Ελ υποτίθεται ότι ήταν γυναικείο τσιγάρο. Κι αυτό το πακέτο το έχω ξαναανεβάσει (εδώ), απλώς τώρα τα συγκεντρώνω οικογενειακά. Για το Γουέι δε γνωρίζω να πω τίποτε. Όσο για το Τζων Ρολφ, ήταν ένα εντελώς ιδιαίτερο τσιγάρο, με άρωμα που άλλοι το θυμούνται σαν λεμόνι κι άλλοι σαν χαμομήλι. Δεν άρεσε σε πολλούς, εγώ όμως το κάπνιζα ένα διάστημα. 

Και δυο τρία εγκυκλοπαιδικά: 

Ο Τζων Ρολφ, από τους πρώτους Άγγλους αποίκους στη Βόρεια Αμερική -στις σημερινές ΗΠΑ και δη στην Βιρτζίνια-, θεωρείται ένας από τους θεμελιωτές (ή ακόμη και ο πρώτος) της συστηματικής καπνοκαλλιέργειας με στόχο το εμπόριο. Το έτος 1612, που αναγράφεται στο πακέτο, έβγαλε την πρώτη του σοδειά. Ο Ρολφ είναι επίσης γνωστός ως ο σύζυγος της Ινδιάνας πριγκίπισσας Ποκαχόντας, που δεν ήταν βέβαια πριγκίπισσα, ήταν κόρη αρχηγού, αλλά οι Άγγλοι έτσι το κατάλαβαν με τη δική τους λογική.

__________________________________

Όλα αυτά τα σήματα ήταν βραχύβια. Άλλα σήματα που έβγαλε κατά καιρούς ο Γεωργιάδης ήταν τα Smoker, με βιολογικό φίλτρο τύπου BF, και τα ΜG, που νομίζω πως υπάρχουν ακόμη -άλλο αν δεν τα έχει δει κανείς ποτέ, αυτό συμβαίνει με τα προϊόντα της συγκεκριμένης εταιρείας και δεν εκπλήσσει πια.

Για την ιστορία των σημάτων του Γεωργιάδη χρησιμοποίησα πληροφορίες από το ανεξάντλητο μνημονικό αρχείο του Βασίλη, που τις ανήρτησε ως σχόλια στο μπλογκ Τσιγάρων Κριτικές του Πέτρου του Μποέμ.

Ο Μαύρος γάτος

Η παρούσα ανάρτηση αφιερώνεται στη μνήμη του Μάνου Χαριτάτου, που πέθανε πριν λίγες μέρες.

Σιγαρέττα Αγρινίου «Ο μαύρος γάτος», προ του 1944.

Εμπρός και πίσω όψη.

Από το βιβλίο του Η ιστορία του ελληνικού τσιγάρου, Αθήνα (ΕΛΙΑ) 1997, βρίσκω ότι η εταιρία Στεφάνου της Αθήνας ήταν παράρτημα της ομώνυμης εταιρίας της Σάμου. Η καπνοβιομηχανία Στεφάνου ιδρύθηκε το 1870, από τον Στέφανο Κ. Στεφάνου, στο Βαθύ της Σάμου. Το πρώτο εργοστάσιο της Σάμου παράγει, αρχικά, χειροποίητα τσιγάρα. Τα καπνά που χρησιμοποιούνται είναι τοπικά και Αγρινίου. Ο κύριος όγκος των εξαγωγών κατευθύνεται προς την Ιαπωνία.Το 1931, το εργοστάσιο μεταφέρεται στο Καρλόβασι και ο Σ. Στεφάνου συνεταιρίζεται με τους Πανταζώνη και Χιώτη. Το 1943 το εργοστάσιο καίγεται από τους αντάρτες και δεν επαναλειτουργεί. (Από προφορική μαρτυρία).

Αν, όπως καταλαβαίνω, άλλα σήματα έβγαζε η κεντρική εταιρεία της Σάμου και άλλα το παράρτημα της Αθήνας, τότε ο «Μαύρος γάτος» είναι το μοναδικό σήμα του αθηναϊκού παραρτήματος που είναι γνωστό. Ο Χαριτάτος δημοσιεύει φωτογραφία αυτού ακριβώς του πακέτου.

Το πακέτο είναι περίπου συρταρωτό -ο ακριβής τύπος συσκευασίας δεν αντιστοιχεί σε κανέναν από τους σημερινούς. Είναι αρκετά ογκώδες, ίσως των 30 τσιγάρων, ή αλλιώς των 20 αν ήταν πιο χοντρά από τα συνήθη.

Du Maurier

Τα du Maurier είναι καναδέζικα τσιγάρα Βιρτζίνια. Στα καναδέζικα πακέτα ορισμένα χαρακτηριστικά που φαίνεται να επανέρχονται σταθερά είναι τα εξής:

-προτίμηση στα συρταρωτά πακέτα των 25

-τα τσιγάρα με φίλτρο, εκτός από το μέγεθος King Size, βγαίνουν και σε μικρότερο, εφτά κόμμα κάτι εκατοστά. Το μέγεθος αυτό, ίδιο μ' εκείνο που παλιά στην Ελλάδα ήταν το κλασικό, εκείνο δηλ. που είχαν οι περισσότερες κασετίνες με φίλτρο (σήμερα νομίζω πως όλες όσες υπάρχουν έχουν γίνει King Size), εν αντιθέσει προς το καινοτόμο τότε King Size, στον Καναδά παραμένει στάνταρ. Ονομάζεται regular.

-καθώς η χώρα έχει δύο ισότιμες επίσημες γλώσσες, αγγλικά και γαλλικά, συχνά τα πακέτα δεν έχουν εμπρός και πίσω όψη αλλά δύο ίδιες μπροστινές, μία σε κάθε γλώσσα. Αυτό όμως δεν είναι απόλυτο: άλλοτε  πάλι οι δύο όψεις ξεχωρίζουν, μία ως κύρια και μία ως πίσω, και πάλι όμως τότε η καθεμιά σε άλλη γλώσσα.

-υπερφυή νεκροτάμπελα από αρκετά παλιά.

 Du Maurier Light / Légère, φίλτρο, 

συρταρωτό πακέτο των 25, από Καναδά.

 Du Maurier Light / Légère, King size, 

συρταρωτό πακέτο των 25, από Καναδά.

Du Maurier Ultra Light / Ultra Légère, King size, 

συρταρωτό πακέτο των 25 από Καναδά.

To King size Light έχει δύο ίδιες όψεις (double A-sided που λέγαμε παλιά για τα 45άρια). Τα άλλα δύο  έχουν στην πίσω όψη το τετράγωνο λογότυπο duM σε μεγαλύτερο μέγεθος.

Περιεκτικότητες:

Light --> 11 και 1,0

King size Light --> 12 και 1,1

King size Ultra Light -->  7 και 0,7

Marlboro

Marlboro, King size σκληρό.

Πολύ παλιό ελληνικό πακέτο χωρίς προειδοποίηση υγείας. 105 δρχ., κατασκευάζεται κατόπιν αδείας υπό της Παπαστράτος ΑΒΕΣ.

 Marlboro Medium, King size μαλακό.

 Marlboro Lights, King size μαλακό, 

από ΗΠΑ.

1. Marlboro, King size σκληρό.
2. Marlboro Medium, King size σκληρό, από Γαλλία.
3. Marlboro Lights, King size σκληρό.
4. Marlboro, King size σκληρό πακέτο των 10 από Αγγλία.
5. Marlboro Menthol, King size σκληρό, από άδηλη χώρα προελεύσεως.
6. Marlboro Menthol Lights, King size σκληρό, από Γερμανία.

7. Marlboro, 100's σκληρό.
8. Marlboro Lights, 100's σκληρό.
9-10. Τα αντίστοιχα μαλακά, από ΗΠΑ, αρκετά ταλαιπωρημένα.

10-11. Marlboro, King size σκληρό, κούτα των 10 πακέτων, από άδηλη χώρα προελεύσεως.
12. Marlboro, King size μαλακό.

Πρέπει να έχω και μερικά ακόμη, αλλά σε γενικές γραμμές μάρκες τόσο κοινές όσο το Μάλμπορο δεν μπαίνεις στον κόπο να τις κυνηγήσεις. Θεωρείς ότι θα τις βρεις όποτε θελήσεις, και τελικά είναι πιθανόν να μην το θελήσεις ποτέ. Όταν τύχει να είσαι στην αλλοδαπή εκεί αλλάζει βέβαια. Στην Ελλάδα όμως δεν πας π.χ. σε κάποιον που καπνίζει Μάλμπορο σκληρό να του ζητήσεις να σου δώσει το πακέτο του μόλις το αδειάσει επειδή είσαι συλλέκτης: τι σόι συλλέκτης είσαι, θα σου πει, και δεν έχεις το Μάλμπορο;

Kretek (τσιγάρα με γαρίφαλλο)

Η παρούσα ανάρτηση συνιστά αγωνιστικό χαιρετισμό στο Μαύρο Ρόδο!

1. Sampoerna International, μήκος πολυτελείας, σκληρό πακέτο πολυτελείας, από ΗΠΑ.
2. Gudang Garam, slim (σε μήκος King size),  σκληρό πακέτο πολυτελείας των 18, από Ινδονησία.
3. Jakarta, 100's slim, σκληρό πακέτο των 10, από Ινδονησία.

4. Sampoerna X-tra, 100's σκληρό, από ΗΠΑ.
5. Krakatoa, 100's, σκληρό πακέτο των 10, από ΗΠΑ.

Τα Κρετέκ είναι τσιγάρα με γαρίφαλλο (μοσχοκάρφι), τυπικό προϊόν της Ινδονησίας. Συνήθως είναι σε μεγέθη και σχήματα που δεν έχουν ακριβές αντίστοιχο παρ' ημίν: όταν γράφω «100'ς» ή «μήκος πολυτελείας», είναι κατά προσέγγιση. Τα τυποποιημένα μεγέθη τσιγάρων σ' εκείνη την τόσο μακρινή χώρα είναι άλλα από τα δικά μας.

Τα εξαγόμενα όμως, όπως εδώ τα δύο αμερικάνικα Sampoerna, είναι περισσότερο προσαρμοσμένα στα διεθνή στάνταρ. (Το πακέτο Κρακατόα, αν και είναι επίσης από ΗΠΑ, όχι.)

Παρατηρεί κανείς ότι στα πακέτα γενικά επικρατούν οι τόνοι του μπορντώ. Νομίζω ότι δεν είναι τυχαίο: κι εμένα, αν μου έλεγαν «ζωγράφισε τη γεύση του γαρίφαλλου», το πιθανότερο είναι ότι θα διάλεγα ένα τέτοιο χρώμα, θερμό και σκούρο (όπως και για τη μέντα θα διάλεγα το πράσινο ή -άντε- κάποιο τόνο του γαλάζιου). Το πακέτο Κρακατόα και πάλι διαφοροποιείται. Μου δίνει την εντύπωση ότι πρέπει να είναι το πλησιέστερο προς τα καθαρά ντόπια, ινδονησιακά στάνταρ, ανεπηρέαστο από δυτικές αντιλήψεις και συνήθειες. Ίσως λοιπόν για τον Ινδονήσιο αυτή η αντιστοιχία γεύσης - χρώματος να μην ισχύει.

Πληροφορούμαι ότι πλέον τα τσιγάρα Κρετέκ έχουν απαγορευθεί στις ΗΠΑ.

Για την εντελώς sui generis αίσθηση που αποκομίζει ο καπνιστής από το τσιγάρο με γαρίφαλλο, βλ. αναλυτικά εδώ. Αυτό που έχω να προσθέσω είναι ότι αυτά τα πακέτα, άδεια εδώ και περίπου 15 χρόνια, μυρίζουν ακόμη αρκετά έντονα γαρίφαλλο.

______________________________________________
Υ.Γ.: Για τους λόγους που έχω εξηγήσει σε διάφορα πρόσφατα σχόλια, ξαναξεκίνησα τις ομαδικές φωτογραφίσεις. Δυστυχώς είναι πολύ δύσκολο να πετύχω καλύτερη ποιότητα από αυτήν που βλέπετε. Αν τα καταφέρω μελλοντικά, θα ανεβάσω καινούργιες φωτογραφίες.

Royale

Τα Ρουαγιάλ είναι γαλλικά τσιγάρα που κυκλοφορούσαν σε απλά και μέντας, σε διάφορες διαβαθμίσεις ελαφρότητας. Δεν έχω πλήρη σειρά αλλά μόνο τα κάτωθι τέσσερα πακέτα:

 Royale légère, King size σκληρό, 

από Γαλλία

Ελαφρώς τσαλακωμένο

 Royale ultra légère, King size σκληρό, 

από Γαλλία

Royale Menthol, King size σκληρό, 

από Γαλλία

Royale Menthol légère, King size σκληρό, 

από Γαλλία

Αρκετά τσαλακωμένο

Rothmans

Rothmans King size σκληρό.

Δύο ελληνικά πακέτα (παλιότερο και λίγο μεταγενέστερο).

Τα Rothmans του ελληνικού εμπορίου τα έφτιαχνε ο Γεωργιάδης. Έχουν περιεκτικότητες 14 και 1,3, και στο ένα πακέτο αναγράφεται και η τιμή, 250 δραχμές. Τα Ρόθμανς ποτέ δεν ήταν η μάρκα μου. Ήταν όμως η μάρκα ενός κολλητού μου από το Λύκειο, του Γιάννη Φ., και έχω συγκρατήσει ότι τότε έκαναν 205 δραχμές και ο Γιάννης είχε ένα μόνιμο θέμα με τους περιπτεράδες και το τάλιρο.

Στο πρώτο και παλιότερο πακέτο βλέπουμε το ορίτζιναλ λογότυπο. Κάποιος σχεδιαστής, που ολοκλήρωσε ευδοκίμως τις σπουδές του και στη συνέχεια έπιασε δουλειά στην εταιρεία και πληρωνόταν για να ζει την οικογένειά του, τα έβαλε κάτω και βρήκε ότι το ιδεώδες αισθητικά πλάτος της ταινίας έπρεπε να είναι τόσο, ούτε παραπάνω ούτε παρακάτω. Στο δεύτερο πακέτο η προειδοποίηση υγείας άρχισε να στενεύει την ταινία με το έτσι θέλω. Σε καιρούς που ακόμα δεν υπήρχαν νεκροτάμπελα. Έκτοτε η ταινία μίκρυνε κάμποσο ακόμα.

Rothmans King size, συρταρωτό πακέτο των 25

από Καναδά.

Βλέπουμε την αγγλόφωνη όψη. Η άλλη είναι η γαλλόφωνη, όπου γράφει Bout filtre / Rothmans de Londres, fondée en 1890. Κατά τα άλλα είναι ίδια. Αρκετά παλιό πακέτο, αφού λείπουν τα υπερφυή νεκροτάμπελα που ο Καναδάς είχε υιοθετήσει από αρκετά νωρίς.

Rothmans King size, 

σκληρό πακέτο των 10.

Δυστυχώς θα σας γελάσω για τη χώρα προέλευσης. Δεν το έχω στη λίστα που γενικώς κρατούσα με αρκετή επιμέλεια, και αυτή τη στιγμή που γράφω δεν το έχω ούτε μπροστά μου. Κάποια στιγμή πρέπει να είχαν κυκλοφορήσει και στην Ελλάδα αυτά τα δεκάρια, αλλά δε νομίζω αυτό να ήταν παλιότερο από την υποχρεωτική προειδοποίηση στο εμπρός μέρος του πακέτου. Άρα ελληνικό μάλλον δεν είναι. 

Στην πίσω όψη αναγράφεται: Middle tar (μέτρια πίσσα). 

Rothmans Lights,  King size σκληρό.

Από Ελλάδα.

Rothmans Special, King size σκληρό από άδηλη χώρα.

Rothmans Superlights, King size σκληρό.

Rothmans Royals, King size σκληρό.

Τα δύο τελευταία πακέτα είναι ελληνικά. Τα σούπερλάιτς εισήγοντο κατευθείαν από την Αγγλία, όπου τα έφτιαχνε η Rothmans of Pall Mall, κι έκαναν 230 δραχμές, τα δε Ρόγιαλς τα έφτιαχνε ο Γεωργιάδης και κάναν 210.

Στην πίσω όψη του σούπερλαϊτς αναφέρεται κάτι για «πάνω από 90 χρόνια εμπειρίας στα εκλεκτά χαρμάνια» (η ίδια σημείωση σε άλλα πακέτα πιο κάτω εμφανίζεται στην εμπρός όψη). Συνδυάζοντας αυτό με την ημερομηνία 1890 που ιδρύθηκε η εταιρεία, οδηγούμαστε κάπου στη δεκαετία 1980. Πάντως η τιμή είναι τυπωμένη πάνω στο χαρτάκι του φόρου, το οποίο είναι κίτρινο. Στο Ρόγιαλς η τιμή είναι απευθείας στο πλάι του πακέτου και το χαρτάκι είναι πράσινο. Και τα δύο έχουν προειδοποίηση στο πλάι.

Rothmans Royals King size, 

σκληρό πακέτο των 25, από τα duty free.

Rothmans International, μήκος πολυτελείας,

σκληρό πακέτο πολυτελείας.

Το ίδιο τσιγάρο, αλλά σε απλό σκληρό πακέτο.

Rothmans Leggera, slim, σκληρό, από Ιταλία.

Rothmans International, μήκος πολυτελείας, σκληρό.

Rothmans Royals, 120'ς σκληρό.

Το ιταλικό πακέτο γράφει μεν Luxury length, αλλά αναφέρεται μόνο στο μήκος. Το πάχος είναι σημαντικά μικρότερο από το κλασικό.

Το δεύτερο πακέτο είναι ίδιο όπως αυτό της προηγούμενης φωτογραφίας. Εδώ είναι από Ελλάδα (εισαγόμενο κατευθείαν από την Rothmans of Pall Mall Αγγλίας), ενώ στην προηγούμενη φτγρ είναι από άδηλη χώρα.

Το εκατονεικοσάρι είναι επίσης ελληνικό, και επίσης εισαγόμενο. Αξίζει να παρατηρήσουμε ότι ενώ το πολυτελείας (εννοώ ως προς το μήκος) λέγεται Ιντερνάσιοναλ και το 120άρι λέγεται Ρόγιαλς, εντούτοις έχουν ακριβώς την ίδια σχεδίαση, που διαφέρει εντελώς από εκείνην του απλού Ρόγιαλς (δηλαδή του Κινγκ σάιζ).

Από τα τέσσερα παρόμοια πακέτα, Ιντερνάσιοναλ και Ρόγιαλς, των δύο τελευταίων φωτογραφιών, το τρίτο φαίνεται να είναι της δεκαετίας '80 (over 90 years of fine blending) και τα άλλα τρία της δεκαετίας '90 (over 100 years).

Βλ. και ένα πακέτο Rothmans (απλό) κατοστάρι σκληρό εδώ.

______________________________________

Συμπλήρωση:

 Rothmans Pall Mall Export, 

King size σκληρό, από άδηλη χώρα

Ένα περίεργο πακέτο, που μοιάζει να είναι ταυτόχρονα Rothmans και Pall Mall. Όπως μαθαίνουμε εδώ, τα δύο σήματα προέρχονται από την ίδια εταιρεία, που αρχικά ονομαζόταν απλώς Rothmans (οικογενειακό όνομα) και αργότερα Rothmans of Pall Mall (ο Ρόθμαν της οδού Παλ Μαλ - για αντιδιαστολή προς τον Ρόθμαν της οδού Ρίτζεντ, τον αδερφό του, που τα σπάσανε).

NAT SHERMAN

 

Nat Sherman Havana Ovals και Nat Sherman Cigarettellos.

Queen size κασετίνες, από ΗΠΑ.

Queen size είναι ένας τύπος τσιγάρου που έχει βγάλει η συγκεκριμένη εταιρεία, και που αφορά ειδικώς αυτά τα δύο σήματα. Είναι άφιλτρα τσιγάρα μήκους 10,1 εκατοστών, λίγο λεπτότερα από τα κανονικά.

 

Τα Havana Ovals, όπως δηλώνει και ο τίτλος τους, είναι πλακέ τσιγάρα, όπως τα δικά μας άφιλτρα που είναι σε κασετίνες (Σαντέ κλπ.). Τα Cigarettellos έχουν κλασικό κυλινδρικό σχήμα. Και τα δύο είναι στριμμένα με σκούρο καφέ τσιγαρόχαρτο. Τα τσιγάρα τοποθετούνται στο πακέτο όχι όπως στις κλασικές κασετίνες αλλά πλαγιαστά: το πλάτος της κασετίνας αντιστοιχεί στο μήκος του τσιγάρου.

 

Αυτά τα δύο πακέτα είναι σημερινά. Παρ' ότι γενικά έχουμε πει ότι δε συλλέγω πλέον, για εξαιρετικές περιπτώσεις κάνω καμιά εξαίρεση.

 

Φαίνεται ότι στα αμερικάνικα πακέτα δεν υπάρχει νεκροτάμπελο. Επίσης δεν αναγράφονται περιεκτικότητες και μάλλον δεν πρέπει να υπάρχουν και όρια. Αυτά τα δύο πακέτα το μόνο που έχουν είναι μια διακριτική προειδοποίηση υγείας, όπωςε ήταν εδώ σ' εμάς όταν πρωτοβγήκαν, και μια δεύτερη που λέει «100% φυσικός καπνός δε σημαίνει υγιεινότερο κάπνισμα».

 

Και τα δύο είναι τσιγάρα απίστευτα πολυτελούς ποιότητας. Τα Havana Ovals προσωπικά τα τοποθετώ ίσως ένα κλικ πιο πάνω, αλλά και τα δύο βρίσκονται κόσμους παραπέρα από την απλή έννοια «κάνω ένα τσιγάρο».

 

Τα δημοσιεύω για να βρισκόμαστε σε κίνηση. Κανονικά θα τα φύλαγα για μετά την ολοκλήρωση της κυρίως συλλογής. Όμως έχω μείνει αρκετά πίσω στις φωτογραφίσεις. Αυτή τη στιγμή οι αδημοσίευτες φωτογραφίες που έχω είναι όλες από ομάδες σημάτων που κάποια άλλα πακέτα τους δεν τα έχω φωτογραφίσει ακόμα, οπότε οι αναρτήσεις θα έμεναν λειψές.